انسیه نصیری، دانشجوی ترم چهار رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی فسا در نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ در رشته خوشنویسی نسخ و نستعلیق جزو برگزیدگان انتخاب شده و در انتظار اعلام نتایج است. وی سال گذشته در دور قبلی جشنواره مقام اول خوشنویسی نسخ را به دست آورد.
این هنرمند جوان در گفتگو با مفدا درباره هنر خوشنویسی و تاثیر آن بر روحیه و تمرکز وی به عنوان دانشجوی پزشکی گفته است.
از چه زمانی به هنر خوشنویسی روی آوردید؟
همیشه تابلوهای خطاطی زیبایی در منزل ما بود و من از بچگی چشمم به این تابلوها بود و از دیدن آنها لذت می‌بردم و از دوران کودکی با این هنر آشنا شدم. از سن شش سالگی هم اولین کار خط ریز را با استاد نصیری، پدرم که استاد خوشنویسی هستند، شروع کردم و در سن 13 سالگی به عنوان کم سن و سال‌ترین فارغ التحصیل انجمن خوشنویسان شیراز مدرک خوشنویسی‌ام را گرفتم.
این هنر چه تاثیری بر روحیه شما داشته و چه حسی به شما می‌دهد؟
وقتی خط انسان زیبا باشد، چیزی که از ذهن او هم تراوش می‌کند و فکرش نیز، زیبا می‌شود که می‌تواند خط زیبایی را روی کاغذ بیاورد. خوشنویسی حس فوق العاده‌ای به من می‌دهد. گاهی که موضوعی ناراحت یا عصبانی‌ام می‌کند چیزهایی را که در ذهن دارم روی کاغذ می‌آورم و حالم خوب می‌شود. به خصوص که خط اصلی من، نسخ است که خط قرآنی است و من با آن کلام قرآن را می‌نویسم و احساس می‌کنم روحم به خدا نزدیک‌تر شده و این حس بسیار خوبی است که انسان بتواند قرآن را زیبا بنویسد. من قاری قرآن هم هستم و سعی می‌کنم قرآن را هم قشنگ بخوانم و هم قشنگ بنویسیم.
خوشنویسی دقت و تمرکز زیادی لازم دارد و انرژی زیادی از خطاط می‌گیرد. همین باعث می‌شود که ذهن به مهارت تمرکز کردن دست پیدا کند. نظر شما چیست؟
هنر خوشنویسی هم مهارت زیادی می‌خواهد و هم انرژی زیادی از چشم و دست می‌گیرد و تمزکز زیادی می‌طلبد، چرا که رقص حروف روی کاغذ را نمایش می‌گذارد. پزشکی هم رشته‌ای است که واقعا انرژی و تمرکز زیادی لازم دارد تا پزشک بتواند هم ارتباط خوبی با بیماری برقرار کند که به او اعتماد کرده و هم او را درمان کند. پزشک اول باید حال خودش خوب باشد تا بتواند بر کارش تمرکز کند. این هنر قطعا ورزشی برای ذهن است تا پزشک بتواند در مواقع لزوم تمرکز قوی داشته باشد. از این رو مهارت پزشک را بالا می‌برد. یک پزشک هنرمند با استفاده از هنرش آرامش خاص و تمرکز فوق العاده‌ای دارد و به خدا نزدیک‌تر است و این حتما در درس و طبابت بسیار کمک کننده خواهد بود. هنر من به درس خواندن من کمک زیادی کرده است.
می‌توانیم به این نتیجه برسیم که پرداختن به هنر تزاحمی با درس خواندن شما نداشته است؟
دروس پزشکی وقت زیادی می‌برد اما اگر آدم بتواند در کنار درس به کاری که علاقه دارد، بپردازد به درسش هم کمک می‌شود چون انرژی فوق‌العاده و حس خیلی خوبی می‌دهد و تمرکز را تقویت می‌کند و باعث می‌شود در فعالیت‌های کلینیکی و پاراکلینیکی بهتر عمل کند.
به نظر شما پرداختن به هنر می‌تواند نقش بازدارندگی در مقابل برخی آسیب‌های روحی و اجتماعی داشته باشد؟
صد در صد بسیار موثر است. کسی که هنرمند است ذهن پویا و خلاقی دارد و اجازه نمی‌دهد چیزی به روح و جسمش آسیب بزند. او سعی می‌کند در هر رشته‌ای که هست بهترین‌ها را خلق کند و بهترین تاثیرها را به جای بگذارد. به نظر من کمترین درصد آسیب اجتماعی در چنین شرایطی پیش می‌آید چون وقتی این فرد ناراحت و عصبی است به هنر خود روی می‌آورد و آرام می‌شود.
فرق یک پزشک هنرمند با دیگر پزشک‌ها در چیست؟
پزشک هنرمند خلاق است و در کارش ظرافت دارد. مثلا. جراحی کار بسیار ظریفی است و یک پزشک هنرمند این ظرافت‌ها را بیشتر رعایت می‌کند، از این رو هم در کارش پیشرفت دارد و هم آن را به بهترین نحو انجام می‌دهد چون خودش حس خوبی دارد و از هنرش آرامش می‌گیرد. چنین پزشکی با بیمار خود نیز ارتباط بهتری برقرار می‌کند.
توصیه شما به دانشجویانی که فقط درس می‌خوانند، چیست؟
زندگی ابعاد مختلفی دارد و یک انسان سالم باید به همه ابعاد زندگی خود توجه کند. البته در رشته‌های علوم پزشکی درس حرف اول را می‌زند اما هر کس بلاخره به حیطه خاصی علاقه دارد و از آن انرژی می‌گیرد. توصیه می‌کنم دانشجویان حتما به موضوعات مورد علاقه خود بپردازند تا بتوانند در فعالیت‌های درسی و پزشکی خود هم موفق شوند.
با سپاس از وقتی که در اختیار ما قرار دادید، موفق باشید.
ارسال نظر